Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Posts Tagged ‘πασοκ’

Από την ειδησεογραφία των ημερών: νέα οικονομικά μέτρα, μηχανισμός στήριξης του «ευρώ» με συμμετοχή του ΔΝΤ, διαδηλώσεις απεργίες κλπ, πιο νέα οικονομικά μέτρα, 5 αυτοκτονίες τον τελευταίο μήνα λόγω χρεών, θερμοκρασίες «Σαχάρας» στην Αθήνα τα επόμενα χρόνια λόγω της κλιματικής αλλαγής, ο Τούρκος πρωθυπουργός επισκέπτεται την Αθήνα και κάνει «νουθεσίες» στα κόμματα της αντιπολίτευσης και τους δημοσιογράφους, ακόμη πιο νέα οικονομικά μέτρα, ο στρατός στην Ταϋλάνδη ανοίγει πυρ εναντίον διαδηλωτών, παραιτήθηκε υφυπουργός λόγω χρεών του συζύγου της στην εφορία… ο κατάλογος ατελείωτος, με ειδήσεις που δεν σε αφήνουν… να βαρεθείς (για να μην πω «δε σε αφήνουν να κοιμηθείς»)! Ειδήσεις που αναπαράγονται ταχύτητα στα διαδικτυακά ΜΜΕ αλλά και από blog σε blog. Ειδήσεις που φέρνουν το… STAR, σε αμηχανία! Ξέρεις όμως ποια είναι η πρώτη είδηση των ημερών? Φυσικά και ξέρεις! Σιγά μη δεν ήξερες!  Πονηρούλη!

Προσωπικά, μου είχε διαφύγει το μέγα γεγονός, όχι γιατί εγώ είμαι «υπεράνω», αλλά γιατί από τα πορνοdvd διάφορων δημοφιλών (ωραίο κι αυτό!) πορνοστάρ, προτιμώ το πορνό που παίζεται κάθε βράδυ (κι όχι μόνο) στο κρεβάτι μου (κι όχι μόνο) με πρωταγωνιστές εμένα και τη γυναίκα μου (κι όχι… ΩΧ????!!! ΜΟΝΟ! ΜΟΝΟ!).  Το πληροφορήθηκα μόλις πριν λίγο από το wordpress: τα 4 πιο δημοφιλή άρθρα της ημέρας και τα έξι της πρώτης 10δας, αφορούν στο νέο dvd της «δημοφιλούς» ζουμπουρλούδικης σταρλετίτσας (δε λέω το όνομά της για να μην με γκουγκλίσουν κι εμένα ανάμεσα σε παρόμοια blogs)! Όχι η επίσκεψη Ερντογάν, όχι η παραίτηση Γκαιρέκου, όχι τα οικονομικά μέτρα κι οι διαδηλώσεις, όχι η αλλαγή του κλίματος (καλά, αυτό το τελευταίο ειδικά…!), όχι οι αυτοκτονίες.  Κι η απορία μου έρχεται φυσικά: τόση πείνα έχει πέσει?

Την τελευταία δεκαετία της καταναλωτικής (με δανεικά) ευδαιμονίας, όλα γίνανε καταναλώσιμα: οι φιλίες (που γίνονται βάση μικρότερων ή μεγαλύτερων συμφερόντων), η εκτίμηση (αξιολογούμε κάποιον με βάση το «έχειν» κι όχι το «είναι»), η διασκέδαση (το πόσο καλά περνάμε συναρτάται από το πόσα ξοδεύουμε κι όχι από το πόσο καλή παρέα έχουμε), η τέχνη (χωρίς σχόλιο), οι πολιτικές ιδεολογίες (χωρίς σχόλιο), η ίδια η οικογένεια (παντρευόμαστε ανάλογα με τα οικονομικά μας κι όχι ανάλογα με τα αισθήματά μας). Από αυτόν τον κανόνα δεν ξέφυγε ούτε το σεξ.

Αφού σου έχουν μάθει πως όσο πιο πολύ πληρώσεις για κάτι τόσο περισσότερο αξίζει, είναι λογικό το ίδιο να πιστεύεις και για τον έρωτα: ο πληρωμένος αξίζει περισσότερο.  Και μάλιστα, όσο πιο ακριβός, τόσο καλύτερα!  Είναι λογικό το ερωτικό σου πρότυπο να είναι μια πουτάνα (ή περισσότερες), μια γυναίκα «εμπόρευμα» που διαφημίζει τις σεξουαλικές της «πραμάτειες» και που ξέρεις καλά ότι δεν μπορείς να πας μαζί της γιατί δεν έχεις αρκετά χοντρό… πορτοφόλι! Δεν μπορεί να σε συγκινήσει η όμορφη κοπέλα που είναι δίπλα σου, όχι, η φαντασίωσή σου είναι αυτές που για να τις γαμήσεις πρέπει να είσαι κάποιος και κυρίως, πρέπει να μπορείς να τις πληρώσεις. Έτσι αυτοευνουχίζεσαι και μαλακίζεσαι σαν 13χρονο μαθητούδι με τις πορνοταινίες των φανταχτερών πορνοστάρ.

Όχι, δεν έχω τίποτα με τις πορνοστάρ, ίσα-ίσα: είναι εργαζόμενες κοπέλες, συνειδητοποιημένες, με στόχους στη ζωή τους.  Δεν με ενοχλούν καθόλου οι πορνοστάρ που κάνουν πορνό, με ενοχλούν όταν κάνουν ότι τραγουδάνε.  Αλλά αυτό είναι άλλο κεφάλαιο.  Μ’ εσένα τα’χω που αντί να κάνεις έρωτα, προσπαθείς να κάνεις καριέρα και λεφτά, που πιστεύεις ότι τα αισθήματα είναι δέσμευση ενώ το να πληρώνεις γι αυτό που θες ελευθερία, που έβαλες και το γαμήσι ακόμα στο χρηματιστήριο.  Που σου τρέχουν τα σάλια για την ακριβοπληρωμένη πουτανομπουρούχα που σου πλασάρουν τα μίντια της σαπίλας, μόνο και μόνο γιατί το μουνί της «είναι όλα τα λεφτά»! «Όλα τα λεφτά»? Δική σου είναι αυτή η έκφραση? Δική μου πάντως όχι!

Ίσως τώρα, που ο ψεύτικος κόσμος που σου δώσανε καταρρέει, τώρα που η αληθινή φτώχεια θα ξανάρθει στη ζωή μας, που το «τζάμπα» θα αποκτήσει πάλι αξία, τώρα που η ανέχειά σου θα σε κάνει να θυμώνεις με τη σπατάλη της παρακμής τους, ίσως να καταλάβεις τι έχανες τόσα χρόνια. Ίσως τώρα «τον πρώτο του λόγο ο στερνός των ανθρώπων να πει, ν’ αψηλώσουν τα χόρτα, η γυναίκα στο πλάι του σαν αχτίδα του ήλιου να βγει. Και πάλι να λατρέψει τη γυναίκα και να την πλαγιάσει στα χόρτα καθώς που ετάχθη. Και να λάβουνε τα όνειρα εκδίκηση και να σπείρουνε γενεές στους αιώνες των αιώνων.»  Παραμιλάω?

Ρε φίλε, να πω μια ιδέα? Δε γαμάς που δε γαμάς. Δε γίνεσαι καλόγερος να το ‘χεις και καμάρι?

Advertisements

Read Full Post »

Τιμημένη αριστερά.  Προοδευτική αριστερά, επαναστατική αριστερά, εργατική αριστερά.  Ρεφορμιστική αριστερά, ηρωική αριστερά, ιστορική αριστερά, παραδοσιακή αριστερά, εξωκοινοβουλευτική αριστερά.  Κομμουνιστική αριστερά, αντιιμπεριαλιστική αριστερά, αναθεωρητική αριστερά, παράνομη αριστερά, μεγάλη αριστερά, δημοκρατική αριστερά.  Ανατρεπτική αριστερά, αντισυστημική αριστερά, αντικαπιταλιστική αριστερά, οικολογική αριστερά.  Ανανεωτική αριστερά, μαρξιστική αριστερά, διεθνιστική αριστερά.  Κοινοβουλευτική αριστερά, κινηματική αριστερά, συγκρουσιακή αριστερά.  Αντιεξουσιαστική αριστερά, σταλινική αριστερά, ευρωαριστερά.  Αγωνιστική αριστερά, συνδικαλιστική αριστερά, οπορτουνιστική αριστερά, νεανική αριστερά, εκσυγχρονιστική αριστερά, σοσιαλιστική αριστερά.  Αριστερά της αντίστασης, αριστερά της ειρήνης, αριστερά των διεκδικήσεων, αριστερά του λαού, αριστερά των εθνικοαπελευθερωτικών κινημάτων, αριστερά της διανόησης.

Αριστερά όπως μπαίνουμε ή όπως βγαίνουμε? Αριστερά όπως ερχόμαστε ή όπως πάμε? Αριστερά όπως σε κοιτώ ή όπως με κοιτάς? Αριστερά για μένα ή αριστερά για σένα?

Μήπως είναι καιρός, αυτοί που ευαγγελίζονται την αλλαγή της κοινωνίας να πάψουν να αυτοπροσδιορίζονται με όρους γεωγραφίας?  Να αφήσουν πίσω τους του όρους του παρελθόντος που δε σημαίνουν τίποτα πια και να στρέψουν το βλέμμα στο μέλλον?  Να τοποθετήσουν τον εαυτό τους ιδεολογικά και πολιτικά?  Να αφήσουν τις «αριστερές στροφές» και να κάνουν ένα άλμα μπροστά?

Ξέρω τουλάχιστον έναν που θα χαμογελάσει διαβάζοντας αυτές τις γραμμές και θα πει «λογοπαίγνια χωρίς πολιτικά επιχειρήματα». Αλλά ο Λόγος, είναι και ενδεικτικός μιας νοοτροπίας, μιας ιδεολογίας, μιας αντίληψης των πραγμάτων. Όπως λέει κι ένα παλιό σαχλοτράγουδο «πίσω από τις λέξεις – κρύβεται ο Αλέξης» (ο Τσίπρας?!).

Η ανατροπή του μοντέρνου καπιταλιστικού συστήματος (ή η ριζική μεταρρύθμισή του στην προοπτική της ανατροπής του – για να μη στεναχωρήσω και τους φίλους μου τους ρεφορμιστές) απαιτεί -σήμερα περισσότερο από ποτέ- ευρύτατες κοινωνικές και πολιτικές συμμαχίες. Αυτό γιατί το βιομηχανικό προλεταριάτο της εποχής του Μαρξ, έχει πάψει σήμερα να έχει τη σημασία που είχε τότε, έχει μειωθεί η σημασία του τόσο αριθμητικά όσο και στη σφαίρα της παραγωγικής διαδικασίας. Τολμώ να πω ότι δεν είναι πια η «πρωτοπορία» (κι εδώ έχουμε τις πρώτες λιποθυμίες, εμφράγματα κι εγκεφαλικά!!!).  Σε αντίθεση με την εποχή του βιομηχανικού καπιταλισμού, το σημερινό προλεταριάτο είναι ανομοιογενές, πολυδιασπασμένο, με τεράστιες διαφορές στη μόρφωση, την κουλτούρα, τη νοοτροπία, αλλά και στη θέση του στην παραγωγική διαδικασία και στις αμοιβές της εργασίας, πολλές φορές με διαφορετικά ή και συγκρουόμενα συμφέροντα.  Μα για σκεφτείτε λίγο: τι κοινό έχουν μεταξύ τους (ή μάλλον πόσα κοινά) οι καθαρίστριες του ΗΣΑΠ, ένας χειριστής γραμμής παραγωγής σε εργοστάσιο, ο εργάτης της γης, μια εμποροϋπάλληλος κι ένας προγραμματιστής ηλεκτρονικών υπολογιστών? Κι όμως, ανήκουν όλοι στο προλεταριάτο.

Αν σε αυτό το διαφοροποιημένο και κατακερματισμένο προλεταριάτο, προσθέσουμε και τις άλλες κοινωνικές τάξεις που πρέπει να συμμαχήσει στην πορεία της κοινωνικής αλλαγής, καταλαβαίνουμε ότι δεν είναι σοβαρό να πιστεύουμε πως μπορεί ένα κόμμα – μια ιδεολογία, να εκφράσει αυτή τη δυναμική, όσες τάσεις κι αν έχει.  Οι πολιτικές συμμαχίες είναι αναγκαίες και θεμιτές, εκτός αν υιοθετήσουμε τη θεωρία μιας πρωτοπόρας τάξης που εκφράζεται από ένα πρωτοπόρο κόμμα «μια φωνή-μια γροθιά» και θα επιβάλει στις υπόλοιπες τάξεις την απελευθέρωσή τους (αλλά βέβαια, το μεγαλύτερο κόμμα της ελληνικής αριστεράς και οι περισσότερες συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ, αυτή ακριβώς τη θεωρία ενστερνίζονται)!!!

Σε ποια βάση θα γίνουν λοιπόν οι απαραίτητες και θεμιτές πολιτικές συμμαχίες? «Όσοι είναι από δω κι αριστερότερα είναι μαζί μας – από δω και δεξιότερα αντίπαλοι»? Κι εδώ ξαναγυρίζουμε στο αρχικό ερώτημα: αριστερά όπως μπαίνουμε ή όπως βγαίνουμε?

Θα δώσω ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα.  Πριν τρία χρόνια περίπου, ξέσπασε ένα μεγάλο εκπαιδευτικό κίνημα «ενάντια στην αλλαγή του άρθρου 16». Ενάντια δηλαδή στην αλλαγή του άρθρου αυτού του συντάγματος που λέει σαφέστατα, ότι η τριτοβάθμια εκπαίδευση μπορεί να παρέχεται αποκλειστικά και μόνο από το κράτος. Ένα «αριστερό, νεολαιϊστικο, προοδευτικό και δημοκρατικό» εκπαιδευτικό κίνημα, που απαιτούσε να… μην αλλάξει τίποτα!!! Κι οι δυνάμεις της αριστεράς πρωτοστάτησαν σε αυτό το κίνημα και το έχουν για καμάρι τους!  Από πότε όμως οι δυνάμεις της κοινωνικής αλλαγής απαιτούν «να μείνουν τα πράγματα ως έχουν» συμμαχώντας με συντεχνιακά συμφέροντα κι αγνοώντας τις ανάγκες της πραγματικότητας?  Τι κι αν είμαστε μέλος της Ε.Ε. οπότε οι απόφοιτοι οποιουδήποτε ευρωπαϊκού πανεπιστημίου έχουν τα ίδια επαγγελματικά δικαιώματα με τους πτυχιούχους των ελληνικών πανεπιστημίων, τι κι αν τα ιδιωτικά πανεπιστήμια λειτουργούν ήδη στην Ελλάδα με τη μορφή «κολεγίων» και δίνουν πτυχία φραντζάϊζινγκ, τι κι αν ένα μεγάλο κομμάτι εργαζομένων κάνει το σκατό του παξιμάδι για να σπουδάσει τα παιδιά του στο εξωτερικό.  Δεξιές αθλιότητες!  Τα πράγματα πρέπει να μείνουν όπως είναι και η τριτοβάθμια εκπαίδευση να είναι μονοπώλιο του κράτους! Αλήθεια, από πότε το να παραχωρείς το μονοπώλιο της εκπαίδευσης στο αστικό κράτος, είναι «αριστερό»?

Δε λέω βέβαια πως έπρεπε να παραδοθεί η παιδεία στην αγορά και το κέρδος. Αλλά γιατί να μην μπορούν να ιδρύσουν πανεπιστήμια οι δήμοι ας πούμε? Τα συνδικάτα κι οι επαγγελματικές ενώσεις?  Κοινωνικοί φορείς?  Οικολογικές οργανώσεις?  Ακόμα κι η εκκλησία αν θέλετε.  Και λέω για την εκκλησία, γιατί αυτό το επιχείρημα το άκουγα συχνά: «μα σκέφτεστε να ανοίξει πανεπιστήμιο κι η εκκλησία»? Ναι, γιατί όχι? Το ποιος θα πάει εκεί, είναι δικό του θέμα.

Το «αριστερό φοιτητικό κίνημα» νίκησε και δεν άλλαξε τίποτα.  Πριν δυο μέρες, το ΣτΕ ενέκρινε προεδρικό διάταγμα με το οποίο αναγνωρίζονται υποχρεωτικά οι τίτλοι σπουδών που χορηγούν τα ιδιωτικά κολέγια, κατόπιν συνεργασίας τους με πανεπιστήμια του εξωτερικού. Την υποχρέωση της αναγνώρισης των πτυχίων σε ό,τι αφορά τα επαγγελματικά δικαιώματα των αποφοίτων ελληνικών κολεγίων έχει επιβάλει η Ε.Ε. με δύο ευρωπαϊκές οδηγίες.  Τα πτυχία αυτά χορηγούνται από τα ιδρύματα μέσω συνεργασίας τους με ελληνικά Κέντρα Ελευθέρων Σπουδών που λειτουργούν είτε ως παραρτήματα αυτών των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων είτε με το σύστημα της δικαιόχρησης (franchising).   Αριστερά όπως σε βλέπω ή όπως με βλέπεις? Αριστερά όπως βγαίνουμε ή όπως μπαίνουμε?

Αγαπητοί σύντροφοι, όσες αριστερές στροφές κι αν κάνουμε, αν είναι γύρω από τον εαυτό μας, το πολύ-πολύ στο τέλος να ζαλιστούμε.  Μπροστά είναι ο δρόμος.

ΥΓ. ΟΚ, η εικόνα που έβαλα είναι σκέτη προβοκάτσια κι όχι τελείως σχετική με το θέμα, αλλά δεν μπόρεσα να αντισταθώ σε τόση έμπνευση!!!

Read Full Post »

το νέο υπουργικό συμβούλιο στην πρώτη του συνεδρίαση

το νέο υπουργικό συμβούλιο στην πρώτη του συνεδρίαση

– Γιατί ο σκύλος μου ξέρει να κάνει οικονομία: σε κάθε δυο κόκκαλα που του δίνω, θάβει το ένα για αργότερα.

– Γιατί ο σκύλος μου, όταν του μιλάω με ακούει, δε με γράφει. Και κάνει πάντα αυτό που του ζητάω, ή τουλάχιστον προσπαθεί.

– Γιατί ο σκύλος μου, κάνει τις «βρωμιές» του έξω από το σπίτι.

– Γιατί ο σκύλος μου, αν και σκύλος, δε συχνάζει σε σκυλάδικα, κι έτσι δεν υπάρχει ο κίνδυνος την ώρα κάποιας κρίσης να ρίχνει ζεμπεκιές σουρωμένος.

– Γιατί ο σκύλος μου ακούει μόνο εμένα, δεν θα δεχτεί ποτέ εντολές από ξένους ακόμα κι αν τον ταϊσουν.

– Γιατί ο σκύλος μου δεν θα μου επιτεθεί ποτέ, έστω κι αν φοράω κουκούλα.

– Γιατί ο σκύλος μου δεν κλέβει το φαγητό από το τραπέζι μου – τρώει μόνο από το πιάτο του.

– Γιατί ο σκύλος μου, όταν υπάρχει κίνδυνος προσπαθεί πάντα να με προστατεύει.

– Γιατί ο σκύλος μου είναι παιδί της πιάτσας, δεν είναι «ράτσας».

– Γιατί ο σκύλος μου είναι ανταποδοτικός: φέρνει πάντα πίσω το μπαλάκι που του πετάω, δε θα σκεφτεί ποτέ να το πάρει και να φύγει.

Read Full Post »

Τη νέα επιχείρηση ακροδεξιών και φασιστικών κύκλων να μετατρέψουν την πλατεία Αμερικής σε «καθαρή ζώνη», ακολουθώντας το παράδειγμα του Αγ. Παντελεήμονα, καταγγέλλουν φορείς και πολίτες του 6ου Διαμερίσματος, καλώντας συγχρόνως το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη να αναλάβει τις ευθύνες του κατά τη σημερινή φασιστική συγκέντρωση ενάντια στους μετανάστες στις 7 μ.μ. στην πλατεία.                                                                          Την ημέρα της απεργίας ενάντια στο νέα μέτρα, οι φασιστικοί κύκλοι επέλεξαν να πραγματοποιήσουν μια συγκέντρωση μίσους στην πλ. Αμερικής, που ακολουθεί τη δημιουργία μιας πρωτοεμφανιζόμενης κίνησης με το όνομα «Κίνηση πολιτών 6ου Διαμερίσματος».   Αποκαλυπτική της δράσης των φασιστοειδών είναι η γραπτή ανακοίνωση κατοίκων της πλατείας Αμερικής, στην οποία περιγράφουν πως «πρόσφατα κάτοικοι της περιοχής της πλατείας Αμερικής συγκεντρωθήκαμε για να συζητήσουμε τα προβλήματα που αντιμετωπιζούμε ως δημότες… κατά τη διάρκεια όμως της συζήτησης αντιληφθήκαμε ότι εκείνοι που είχαν πάρει την πρωτοβουλία δεν είχαν στόχο την αντιμετώπιση των προβλημάτων της περιοχής. Στόχος τους ήταν να ερεθίσουν τα πλέον χαμερπή ρατσιστικά ένστικτα των συμπολιτών τους στην υπηρεσία πολιτικών σχεδιασμών ενός συγκεκριμένου πολιτικού κόμματος, του ΛΑΟΣ, και της παραστρατιωτικής, παρακρατικής «Χρυσής Αυγής».                                                Οι φορείς και κινήσεις, που στήνουν ανάχωμα στην απόπειρα των φασιστικών κύκλων να μετατρέψουν σε άβατο για μετανάστες και προοδευτικούς πολίτες την πλ Αμερικής, προέρχονται από ένα «ευρύτερο δημοκρατικό, προοδευτικό τόξο», όπως το περιέγραψε η Μαρίνα Βήχου, μέλος της Κίνησης Κατοίκων 6ου Διαμερίσματος, σε χθεσινή συνέντευξη Τύπου στην ΕΣΗΕΑ. Επισήμανε δε πως «η ψευδεπίγραφη Κίνηση πολιτών στα κείμενά της καλεί σε δράση για να μη χαθεί η ελληνικότητα της περιοχής του 6ου Διαμερίσματος, ενώ στρέφεται κατά του νομοσχεδίου για την ιθαγένεια». Η Κίνηση έχει ήδη παραδώσει επιστολή στο γραφείο του κ. Χρυσοχοΐδη σημειώνοντας πως θα έχει την αποκλειστική ευθύνη αν πειραχτεί έστω και μια τρίχα μετανάστη ή ντόπιου κατοίκου κατά τη φασιστική συγκέντρωση.   

Η Ελένη Ζωντίρου, απο την 6η τοπική οργάνωση του ΠΑΣΟΚ, που συμμετέχει στο φάσμα των φορέων που αντιδρούν στον φασιστικό σχεδιασμό, υπογράμμισε πως «πρωταρχικός μας στόχος είναι η αποφυγή ενεργειών που εντείνουν το κλίμα ξενοφοβίας και ρατσισμού», ενώ εμφανίστηκε βέβαιη πως κατά τη συγκέντρωση των ακροδεξιών «το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη θα κάνει το καλύτερο δυνατόν για να αντεπεξέλθει στον ρόλο του, την προστασία όλων των πολιτών».                                                                                                                                        Η Αρετή Αγραφιώτου, μέλος των Οικολόγων-Πράσινων και κάτοικος του 6ου Διαμερίσματος κάλεσε, σε άμεση δράση για την αντιμετώπιση του φαινομένου του ρατσισμού, ενώ οι Λίνα Χρήστου και Υδραίος Μιχάλης από την «Ανοιχτή Πόλη» και τον ΣΥΡΙΖΑ, αντίστοιχα, 6ου Διαμερίσματος, τόνισαν πως το πρόβλημα δεν είναι οι μετανάστες, αλλά η υποβάθμιση της περιοχής από το συγκοινωνιακό, την καθαριότητα, την ανυπαρξία πρασίνου, ελεύθερων χώρων, ώς την ανεπάρκεια σχολικών αιθουσών, τα εγκληματικά κυκλώματα κ.λπ.    Χαρακτηριστική, τέλος, ήταν η μαρτυρία κατοίκου της περιοχής, πως τη χθεσινή μέρα τοποθετήθηκε απαγορευτική κορδέλα γύρω από τη μοναδική κούνια που υπάρχει στην πλατεία για τα νήπια, παραπέμποντας προφανώς στο αντίστοιχο κλείσιμο της παιδικής χαράς στον Αγ. Παντελεήμονα.                                                                            

Να σημειώσουμε πως συλλογικότητες του αντεξουσιαστικού χώρου, αντιφασίστες και αντιρατσιστές έχουν καλέσει σε αντιφασιστική συγκέντρωση στις 6 μ.μ. στην πλατεία Αμερικής.

Αναδημοσίευση από την «ΑΥΓΗ»

Read Full Post »

Κολοκοτρώνηηηηη!!! Καραϊσκάκηηηη!!! Μακρυγιάννηηηηη!!!  Στα όπλαααα!!!!

Τι έπαθες ωρέ ζαγάρι και φωνάζεις? Κι ότι θα τρωγα τον τρελό του Μακρυγιάννη….

Έρχονται οι Άγγλοι!!! Οι Γάλλοι!!! Οι Γερμανοί!!!

Σου στριψε ωρέ? Αυτοί είναι φίλοι μας…

Χαααα! Χαα! Χα! Χα! Χα! Ακούσατε τι είπε? Είναι φίλοι μας λέει! Χα! Χα! Χα!

Όχι, όχι! Θα ρθουν να μας επιτηρούν! Αν είμαστε καλά κι υπάκουα παιδιά!

Τιιιιιι????!!!! Γι αυτό κάναμε επανάσταση? Για να μας κατσικωθούν αυτοί?! Θα βγάλω τη χατζάρα να σας ξεκοιλιάσω όλους!                                                         – Ε… Θεόδωρε… αυτό δεν είναι χατζάρα… είναι το κινητό σου!

Κι ό Γιωργής τι κάνει? Δεν τους πολεμά?

Χαααα! Χαα! Χα! Ακούτε τι λέει! Αν τους πολεμά ο Γιωργάκης!

Αφού αυτός τους κάλεσε, για να μας σώσουν λέει! Κάτσε να πάρω τον Παπακωνσταντίνου να στα πει…

Τ’ άκουσες αυτό Μακρυγιάννη?! Αυτός τους κάλεσε!!!

Εγώ σου τά λεγα… Όσο για τον Παπακωνσταντίνου… Τι να σου λέω… Μια φορά μόνο συναντήθηκα μαζί του κι από τότε ακόμη ψάχνω το πορτοφόλι μου!!!

Τώρα θα δεις! Θα πάρω τον Τσίπρα να κατέβει με τα παληκάρια του να κάνει φασαρία!                                                                                                                                                  -Δεν μπορεί Θεόδωρε… Προετοιμάζουν το συνέδριο των κλεφτών και των αμαρτολών…  Θα φαγωθούν μεταξύ τους, κι αν μείνει κανείς…

Κι η Αλέκα Μπουμπουλίνα? Τι κάνει η ΑΛέκα Μπουμπουλίνα?

Να τη! Στην πρώτη γραμμή! Δεν τη βλέπεις?!

Ααααα! Τους βαράει! Πάνω τους Αλέκα!

Όχι βρε Θοδωρή… δεν κατάλαβες… Τον Τσίπρα πολεμάει! Κοίτα που τώρα έχασα και το κουμπούρι μου ο μαλάκας! Τελικά, ΟΛΟΙ ΚΛΕΒΟΥΝ!

Χμμμ… Κάτι σάπιο υπάρχει στη δημοκρατία της Νεοελλαδίας…. Να δεις που τό’ χω ξανακούσει αυτό… Ναι βρε! Από το Φέρτη όταν έπαιζε τον Άμλετ!

(Ευχαριστώ τον blogger «The stranger» για την ιδέα και το δάνειο των εικόνων!)

Read Full Post »

Είμαι ο τελευταίος που μπορώ να πω ότι έχω γνώση της αγροτικής ζωής και των αγροτικών προβλημάτων, καθότι γνήσιο παιδί της πόλης (μου φαίνεται πολύ περίεργο όταν ψωνίζω από τη λαϊκή και τα μαρούλια ή το σπανάκι έχουν πολύ χώμα: μα στις λάσπες τα κυλούσαν?!). Γι αυτό και θα ήθελα να αποφύγω να μιλήσω για ένα θέμα που αγνοώ παντελώς. Αλλά, αφενός η συνήθης φαιδρότητα με την οποία ασχολούνται τα «καθεστωτικά» ΜΜΕ με το θέμα (μέχρι και για το «έγκλημα» του αποκλεισμού της Αράχωβας φτάσανε να μιλήσουν!), αφεταίρου η επιπολαιότητα με την οποία πολλοί bloggers αναμεταδίδουν αυτή την μαύρη προπαγάνδα, που είναι απαξιωτική για μια ολόκληρη κοινωνική τάξη που –ας μην το ξεχνάμε- με τη σκληρή δουλειά της ΤΑΪΖΕΙ (κυριολεκτικά) εμάς τα «τρυφερούδια» της πόλης, με σπρώξανε σε αυτή τη δημοσίευση. Που όπως θα δείτε παρακάτω, έγινε μετά από πολύ ψάξιμο. Ας το ξεκαθαρίσουμε λοιπόν: το να αντιμετωπίζεις τους αγρότες σαν το φτωχό κι αποτυχημένο συγγενή από το χωριό, που ζητάει μονίμως ελεημοσύνη από τον επιτυχημένο ξάδερφο στην πόλη, είναι όχι μόνο ρατσιστικό αλλά κι ανόητο. Το να δουλεύεις τη γη είναι μαγκιά: πρώτον, γιατί θέλει κότσια, και δεύτερον, γιατί προσφέρεις στους παραγωγούς αέρα κοπανιστού, κατοίκους της πόλης, την τροφή τους. Για να σε λένε μετά και «τεμπέλη», που «έχεις μάθει να ζεις με επιδοτήσεις». Ενώ αν ήσουν εργατικός, θα παράταγες τα χωράφια σου και τον καφενέ του χωριού και θα ‘ρχόσουνα στην πόλη να πιάσεις δουλειά σαν security ή θα πήγαινες να δουλέψεις γκρουμ σε κανένα ξενοδοχείο! Αυτά είναι αστειότητες και μου κάνει εντύπωση να τα διαβάζω από ανθρώπους που θεωρώ σκεπτόμενους. Δεν εξιδανικεύω τους αγρότες, ούτε και τους θεωρώ άμοιρους ευθυνών για την κατάστασή τους. Γιατί δε στάθηκαν ικανοί τόσα χρόνια, να φτιάξουν αποδοτικούς συνεταιρισμούς και να απαλλαγούν από τα παράσιτα τους μεσάζοντες. Γιατί δέχτηκαν να θάβουν το μόχθο τους σε χωματερές, έναντι μικρών ή μεγάλων αποζημιώσεων. Γιατί πολλές φορές, έπεσαν στη λούμπα της νοοτροπίας «εμείς οι καπάτσοι Έλληνες, που θα κοροϊδέψουμε τους κουτόφραγκους της ΕΟΚ». Γιατί, θύματα κι οι ίδιοι της παγκοσμιοποίησης, χρησιμοποίησαν σαν σκλάβους δύστυχους οικονομικούς πρόσφυγες, κι όταν έκαναν τη δουλειά τους, τους έδιναν και στο «αλλοδαπών». Για χίλια δυο ακόμη «γιατί». Αλλά, όλα αυτά τα «γιατί», δεν είναι η αρρώστια. Είναι το σύμπτωμα. Η αρρώστια, είναι η περίεργη κι ακατανόητη (εκ πρώτης όψεως) εμμονή της Ε.Ε., να ξεμπερδεύει με τον αγροτικό πληθυσμό. Υπάρχουν λοιπόν, δυο βασικά ερωτήματα: α) Οι αγρότες έχουν δίκιο ή άδικο? β) Αν υποτεθεί πως έχουν δίκιο, αφορά αυτό το «δίκιο» εμάς τους υπόλοιπους, που δεν είμαστε αγρότες? Αλλά, ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Ας πάμε λίγο πίσω. Στις εκλογές του 2000, όταν είχα ακούσει στην τηλεόραση –κι έμεινα «μαλάκας»- το Στέφανο Τζουμάκα, υπουργό Γεωργίας τότε, να λέει στο δημοσιογράφο που τον είχε στριμώξει (δε θυμάμαι ποιος ήταν) ότι «είναι επιταγή της Ε.Ε. η μείωση του αγροτικού πληθυσμού κατά 40%, μέχρι το 2010» (καλά, για το «μέχρι», δεν είμαι απόλυτα σίγουρος)! Έτσι! Αποφασίζουμε και διατάζουμε «μείωση του αγροτικού πληθυσμού»! Τα επόμενα χρόνια, όταν οι αγρότες άρχισαν να βγαίνουν όλο και πιο συχνά στους δρόμους, κατάλαβα ότι αυτή η πολιτική γινότανε πράξη. Αλλά, επειδή το «θυμάμαι που άκουσα τον Τζουμάκα» είναι λιγάκι κιτρινισμός, ας δούμε τι ανακάλυψα (δεν ήταν και δύσκολο) όταν έψαξα λίγο το θέμα, σχετικά με την αγροτική πολιτική της Ε.Ε. (της γνωστής σε όλους μας ΚΑΠ) και κατ’ επέκταση των ελληνικών κυβερνήσεων. Και να δούμε τι «ετοιμάζουν», όχι μόνο για τους αγρότες, αλλά για όλους μας. Η Κοινή Αγροτική Πολιτική της Ε.Ο.Κ. και μετά της Ε.Ε., μέχρι το 2003, είχε ως στόχο τη στήριξη της αγροτικής παραγωγής. Το κατά πόσο αυτό επιτεύχθει κι αν τελικά οι πολιτικές αυτές βοήθησαν τους αγρότες αλλά και την αγροτική οικονομία, είναι μεγάλη συζήτηση. Το σίγουρο είναι ότι αποξενώθηκε ο αγρότης από την αγορά, αφού πλέον παρήγαγε με στόχο τις επιδοτήσεις και όχι τη διάθεση των προϊόντων του. Επιπλέον, δεν επιτεύχθει καμιά αναδιανομή εισοδήματος υπέρ των μικρών αγροτών, ίσα-ίσα που έγιναν πλουσιότεροι οι μεγαλοαγρότες. Αυτές οι πολιτικές που εφαρμόστηκαν μέχρι το 2003, σίγουρα σηκώνουν πολύ κριτική. Αλλά, το 2003 η Κ.Α.Π. αναθεωρήθηκε ριζικά. Η νέα Κ.Α.Π. δε σηκώνει κριτική. Γιατί απλούστατα, είναι ένα έκτρωμα. Ειδικότερα με τις αποφάσεις του Συμβουλίου υπουργών Γεωργίας το 2003: α) Μειώνονται τα συνολικά κονδύλια στήριξης του αγροτικού τομέα (με τα ίδια κονδύλια θα «καλύπτονται» και οι 10 νέες χώρες που εντάχθηκαν στην ΕΕ την 1η Μάη 2004). β) Αποσυνδέονται βαθμιαία οι επιδοτήσεις από την παραγωγή (με ορισμένες μικρές εξαιρέσεις-αποκλίσεις) και αντικαθίστανται μερικώς από μια ετήσια «εισοδηματική ενίσχυση» ανά αγροτική εκμετάλλευση, με ταυτόχρονη εφαρμογή αυστηρών κριτηρίων «πολλαπλής συμμόρφωσης» (προστασία περιβάλλοντος, υγιεινή εκτροφή ζώων, παραγωγικά πρότυπα, κά). γ) Το ετήσιο ύψος των «εισοδηματικών ενισχύσεων», θα υπολογίζεται ανά εκμετάλλευση, με βάση ιστορικά στοιχεία . Για επιδοτήσεις έως 5.000 ευρώ (που αναφέρεται κυρίως στους μικρούς παραγωγούς), θα χορηγείται αντίστοιχου ύψους «εισοδηματικής ενίσχυσης», ανεξάρτητα από την ύπαρξη παραγωγής, ενώ για όσες ενισχύσεις ξεπερνούν τα 5.000 ευρώ, θα εφαρμόζεται σύστημα περικοπών, η λεγόμενη «δυναμική διαφοροποίηση». Οι περικοπές θα είναι 3% το 2005, 4% το 2006 και 5% το 2007 και μετά, ως το 2013. Έχοντας ως βάση το 100, η συνολική μείωση της ενίσχυσης θα ξεπεράσει το 40% και θα λειτουργεί ισοπεδωτικά για τους μεσαίους και μεγάλους παραγωγούς. Μικρό μέρος από τις περικοπές πηγαίνει στον τομέα αγροτική ανάπτυξη (πυλώνας ΙΙ), ενώ το μεγαλύτερο στα κράτη μέλη. Ωφελημένες από τις επιστροφές, είναι κυρίως οι χώρες με μεγαλύτερη συμμετοχή στον κοινοτικό προϋπολογισμό, σε σχέση με τις αναλήψεις (Γερμανία, Αγγλία, Ολλανδία, κά). δ) Τέλος όσον αφορά τα μεσογειακά προϊόντα (λάδι, καπνός, βαμβάκι), υπήρξε δέσμευση, οι αλλαγές στην «Κοινή Οργάνωση Αγορών», να κινηθούν στο ίδιο πλαίσιο όπως των άλλων αγροτικών προϊόντων (σιτηρά, βόειο κρέας, γαλακτοκομικά, ρύζι, κά). Ωστόσο η συγκεκριμένη δέσμευση δεν τηρήθηκε. Πρόκειται για μια συνηθισμένη τακτική, όπου η Επιτροπή προτείνει «τα χειρότερα», το Συμβούλιο κάνει κάποιες βελτιώσεις για να «απορροφήσει» αντιδράσεις, οι επιλογές πέφτουν σχετικά στα μαλακά και σε επόμενο γύρο προωθούνται στο σύνολο τους. Είναι φανερό το «περίεργο» στη νέα Κ.Α.Π. – χτυπάει αμείλικτα την αγροτική παραγωγή: ο αγρότης δεν χρειάζεται πλέον να παράγει, παίρνει ένα «χαρτζιλίκι» και πάει για πρέφα στο καφενείο! Ακόμα και με μηδενική παραγωγή, τα ίδια λεφτά θα πάρει!!! Γιατί? Έχουν άραγε τρελαθεί οι γραφειοκράτες των Βρυξελών? Ή έχουν κάποιο σχέδιο στο μυαλό τους? Σχέδιο υπάρχει. Αλίμονό μας, υπάρχει… Το 2003, την ίδια χρονιά που αναθεωρήθηκε η Κ.Α.Π. (σύμπτωση?), το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ενέκριναν την οδηγία 2003/30/ΕΚ, η οποία προωθεί τα βιοκαύσιμα, θέτοντας σταδιακούς στόχους για την κατανάλωση στον τομέα των μεταφορών. Σύμφωνα με το Άρθρο 3 αυτής: «α) Τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίσουν ότι μια ελάχιστη αναλογία βιοκαυσίμων και άλλων ανανεώσιμων καυσίμων διατίθεται στις αγορές τους, και καθορίζουν, προς τούτο, εθνικούς ενδεικτικούς στόχους. β) i) Μια τιμή αναφοράς για τους στόχους αυτούς είναι 2 %, υπολογιζόμενη βάσει του ενεργειακού περιεχομένου, επί του συνόλου της βενζίνης και του πετρελαίου ντίζελ που διατίθεται στις αγορές τους προς χρήση στις μεταφορές έως τις 31 Δεκεμβρίου 2005. ii) Μια τιμή αναφοράς για τους στόχους αυτούς είναι 5,75 % υπολογιζόμενη βάσει του ενεργειακού περιεχομένου, επί του συνόλου της βενζίνης και του πετρελαίου ντίζελ, προς χρήση στις μεταφορές, που διατίθενται στις αγορές τους μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2010.» Η ελληνική κυβέρνηση υπάκουσε πρόθυμα κι ενσωμάτωσε αμέσως τη συγκεκριμένη οδηγία στην ελληνική νομοθεσία (χωρίς κανένα διάλογο με αρμόδιους επιστημονικούς φορείς), με το «σχέδιο νόμου για την εισαγωγή στην ελληνική αγορά των βιοκαυσίμων και των άλλων ανανεώσιμων καυσίμων», που δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ υπ’αρ. 304/Α/13.12.05 , με αριθμό Νόμου 3423. Στο άρθρο 8, λέει: «Με τις διατάξεις του άρθρου αυτού τίθεται ο στόχος για το έτος 2010 για ποσοστό διείσδυσης των βιοκαυσίμων το 5,75%, που υπολογίζεται επί του ενεργειακού περιεχομένου του συνόλου της βενζίνης και του πετρελαίου εσωτερικής καύσης ντίζελ που διατίθενται προς χρήση στις μεταφορές, όπως προβλέπεται και από τη σχετική Οδηγία 2003/30/Ε.Κ..» Τον Ιανουάριο του 2008 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρότεινε μια σημαντική δέσμη μέτρων («Οδηγία για την Ανανεώσιμη Ενέργεια», με πρόσχημα τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου και την αύξηση της ανανεώσιμης ενέργειας. Η δέσμη περιλάμβανε μια πρόταση να αυξηθεί ο τωρινός στόχος για τα βιοκαύσιμα από το ενδεικτικό 5,75% το 2010 στο υποχρεωτικό 10% μέχρι το 2020! Άρχισες να υποψιάζεσαι κάτι? Σωστά! Τι σημαίνουν όμως αυτά? Σύμφωνα με υπολογισμούς ειδικών επιστημόνων, περίπου 6 εκατομμύρια στρέμματα σε 21 νομούς της Ελλάδας θα αδρανοποιηθούν αφού μετά την εφαρμογή της νέας Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΚΑΠ) πολλοί αγρότες που καλλιεργούσαν τεύτλα, καπνό, βαμβάκι, μαλακό και σκληρό στάρι και καλαμπόκι εγκαταλείπουν την καλλιέργεια. Ε! Αυτά είναι όσα χρειάζονται προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι της χώρας που απορρέουν από την εφαρμογή των κοινοτικών οδηγιών! Η αλλαγή της χρήσης της γης για παραγωγή βιοκαυσίμων, είναι το ζητούμενο από την Ε.Ε., και δεν το κρύβει καθόλου. «Με τους νέους ευρωπαϊκούς στόχους που τίθενται για τα βιοκαύσιμα, είναι εύλογη η περαιτέρω στήριξη της καλλιέργειας ενεργειακών φυτών» έλεγε το 2007 η κα Μπόελ, κοινοτική επίτροπος γεωργίας. «Καλά όλα αυτά» θα μου πεις «αλλά γιατί δεν το γυρνάει κι ο φτωχός αγροτάκος στα βιοκαύσιμα, αντί να κάθεται με το τρακτέρ του στο δρόμο για την Αράχωβα, πάνω που πήγε να χιονίσει? Να τα κονομήσει κι αυτός, να μη μας τα πρήζει κι εμάς!». Θα πρέπει να είνα αφελής κανείς για να πιστέψει, ότι τα επιχειρηματικά λόμπι των πολυεθνικών, θα άφηναν ένα τέτοιο χρυσορυχείο στους αγρότες. Το κόστος για την αλλαγή της καλλιέργειας είναι μεγάλο και για να είναι βιώσιμη μια τέτοια εκμετάλευση, χρειάζεται προφανώς επιδότηση πολύ μεγαλύτερη από τα 4,5 ευρώ ανά στρέμα(!!!) που δίνεται σήμερα από την Ε.Ε. Επιπλέον, οι μικροί καλλιεργητές δεν θα έχουν καμιά ελπίδα επιβίωσης, αφού χρειάζεται πολύ μεγάλος όγκος φυτών για να παραχθεί μια στοιχειώδης ποσότητα βιοκαυσίμου. Γι αυτό και η Ε.Ε. θέλει μείωση του αγροτικού πληθυσμού και όχι αλλαγή του προσανατολισμού του. Για να αρπάξουν οι πολυεθνικές τη γη των μικρών αγροτών. Είναι όμως προφανές, ότι ο μεγάλος κίνδυνος από την αλλαγή στη χρήση της γης, δεν αφορά μόνο τους αγρότες, αλλά όλους μας. Καταρχήν, είναι ψέμα ότι τα βιοκαύσιμα είναι οικολογικά: μπορεί να παράγουν λιγότερους ρύπους από τα ορυκτά καύσιμα, αλλά το περιβαλλοντικό κόστος από την αλλαγή της χρήσης της γης, θα είναι ανυπολόγιστο. Εκατομμύρια εκτάρια δασών και παραδοσιακών καλλιεργειών σε όλο τον κόσμο, θα θυσιαστούν στο βωμό της νέας ενεργειακής πηγής. Η παραπέρα εντατικοποίηση της χρήσης λιπασμάτων –για μεγαλύτερη αποδοτικότητα- θα μολύνει τον υδροφόρο ορίζοντα, ενώ η υπέρεντατική εκμετάλευση της γης και των νερών, σαφώς θα διαταράξει την οικολογική ισορροπία. Αλλά η αλλαγή της χρήσης της γης, για παραγωγή βιοκαυσίμων, κρύβει μια μεγαλύτερη απειλή από την περιβαλλοντική: την απειλή της πείνας. Ο λόγος είναι προφανής: λιγότερη γη για καλλιέργεια τροφίμων – λιγότερα τρόφιμα – αύξηση της τιμής με παράλληλη πτώση της ποιότητας. Ούτε λόγος πια για βιολογικές καλλιέργειες και άλλα τέτοια! Ζήτω τα μεταλλαγμένα και σε πανάκριβες τιμές! Αυτός είναι και ο λόγος που ο παγκόσμιος οργανισμός τροφίμων αλλά και ο ΟΗΕ, κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου και ζητούν από την Ε.Ε. να αλλάξει το στόχο του 10% για τη χρήση των βιοκαυσίμων. Την επόμενη φορά λοιπόν που θα κάτσεις στο τραπέζι να φας τη χωριάτικη με τις ωραίες κόκκινες ντομάτες, κάνοντας παπάρα στο ελληνικό ελαιόλαδο με ζυμωτό σταρένιο ψωμί, πίνοντας το ωραίο κόκκινο κρασάκι σου, να τα εκτιμήσεις περισσότερο. Κάποιοι ίδρωσαν αληθινά για να έρθουν αυτά στο τραπέζι σου. Κι ίσως να μην τα έχεις για πάντα…

Read Full Post »

Ο Γεώργιος Ανδρέα Παπανδρέου αποδεικνύει ότι είναι ένας μεγάλος πολιτικός άνδρας, ισάξιος του παππού του και του πατέρα του. Ότι δηλαδή είναι ένας αδίστακτος διαχειριστής της εξουσίας, ψεύτης και υποκριτής, που δεν ντρέπεται λίγες μόνο εβδομάδες μετά την εκλογή του, να πράξει το αντίθετο από τις πρεκλογικές του υποσχέσεις και τις ιδεολογικές του διακυρήξεις. Είναι επίσης πολύ υπάκουος στα ξένα και ντόπια αφεντικά του, με την ελπίδα ότι έτσι θα του δώσουν ίσως άλλη μια τετραετία για να φχαριστηθεί κι αυτός λιγάκι εξουσία.

Όποιος είχε αυταπάτες σχετικά με το «νέο» ΠΑΣΟΚ, καιρός να συνέλθει. Τα κατά παραγγελία των Βρυξελών και του Σ.Ε.Β. οικονομικά μέτρα, είναι το κερασάκι στην τούρτα. Έχουν προηγηθεί η επίδειξη πυγμής από το αστυνομικό κράτος (υπόθεση «ΡΕΣΑΛΤΟ», αδικαιολόγητη βία από την πλευρά της αστυνομίας στις διαδηλώσεις της 6ης Δεκεμβρίου, θεαματικές συλλήψεις «υπόπτων» για συμμετοχή στους «πυρήνες της φωτιάς», κ.α τσαμπουκάδες του κράτους), η επίδειξη αδιαλλαξίας απέναντι στους αγρότες (που μόλις πριν λίγους μήνες υποστήριζε, όχι μόνο με λόγια, αλλά και δίνοντας το παρόν στις κινητοποιήσεις τους) κ.α. ανδραγαθήματα του μεταλλαγμένου ΠΑΣΟΚ και του ηγέτη του. Αυτό που πέρασε στα «ψιλά», λόγω της προσοχής που δίνεται στην οικονομία, είναι το ξεπούλημα σε Ν.Δ. και ΛΑ.Ο.Σ. του νομοσχεδίου για την παροχή ιθαγένειας στους μετανάστες, προφανώς για να εξασφαλίσει την ανοχή τους για τα αντιλαϊκά οικονομικά μέτρα.

Το εν λόγω νομοσχέδιο  λοιπόν –που έτσι κι αλλιώς ήταν συντηρητικό και δεν αντιμετώπιζε με ειλικρίνεια και θάρρος το μεταναστευτικό ζήτημα- κατατέθει στη βουλή από τον υπουργό εσωτερικών Ραγκούση, με υποχωρήσεις και συμβιβασμούς (προς τη δεξιά κατεύθυνση βέβαια) στο βασικό θέμα των προϋποθέσεων για την απόκτηση ιθαγένειας.

Συγκεκριμένα:

α) Για τα παιδιά μεταναστών (μετανάστες 2ης γενιάς)

  • Αποκλείεται η απόδοση ιθαγένειας σε παιδιά μεταναστών που δεν διαμένουν και οι δυο γονείς τους στην Ελλάδα νόμιμα για τουλάχιστον πέντε χρόνια (το αρχικό σχέδιο νόμου, μίλαγε για τον ένα μόνο γονέα)
  • Αποκλείεται η απόδοση ιθαγένειας σε παιδιά μεταναστών που δεν έχουν εξαετή επιτυχή φοίτηση σε ελληνικό σχολείο (το αρχικό σχέδιο νόμου μίλαγε για τριετή φοίτηση).

Η δεύτερη προϋπόθεση ανεβάζει τα απαιτούμενα χρόνια παραμονής στην Ελλάδα, σε έξι. Η αδικία και το παράλογο είναι προφανές: – ένα παιδί που ζει από δώδεκα χρονών στην Ελλάδα και σήμερα ενηλικιώνεται, πρέπει να απελαθεί αν για παράδειγμα οι γονείς του δεν κατάφεραν να βγάλουν αμέσως χαρτιά? Ή αν δεν κατάφεραν να το στείλουν αμέσως σχολείο? Ή αν (όπως και πολλά ελληνόπουλα) έχασε μια τάξη? Τα «αν» και τα «γιατί» είναι πάρα πολλά για να τα αναφέρω όλα. Η συγκεκριμένη διάταξη εμφορείται από μια συγκεκριμένη ιδέα: αν δεν γεννήθηκες «με αίμα ελληνικό» πρέπει να προσπαθήσεις περίσσοτερο από τα «δικά μας παιδιά» για να σου επιτρέψουμε να ζήσεις εδώ! Θα κριθείς πολύ αυστηρά, πριν σου δώσουμε τα ίδια δικαιώματα με τα οποία εμείς γεννιόμαστε!

β) Για τους ενήλικες μετανάστες 1ης γενιάς (εδώ τα πράγματα γίνονται κωμικοτραγικά και μυρίζουν Καρατζαφέρη και … Τζουτζούκο!)

Και εδώ τίθεται ως απαραίτητη προϋπόθεση η πενταετής νόμιμη παραμονή στη χώρα (ενταξει, λογικό αυτό). Επιπλέον όμως απαιτούνται και τα παρακάτω:

  • Επαρκής γνώση της ελληνικής γλώσσας, ώστε να είναι σε θέση ο μετανάστης να εκπληρώσει υποχρεώσεις που απορρέουν από την ιδιότητα του Ελληνα πολίτη (δεν είναι η Ελλάδα μέλος της Ε.Ε.? γιατί δεν αρκεί η επαρκής γνώση μιας οποιασδήποτε γλώσσας της Ε.Ε.? Αλλά και αυτήν την προϋπόθεση τη θεωρώ λογική, αφού για να μένει κάποιος πέντε χρόνια στη χώρα, μάλλον θα ξέρει ελληνικά. Το παθυράκι όμως που αφήνει ο νόμος για εκπαραθυρώσεις αλλοδαπών, κρύβεται στη λέξη «επαρκής». Πολύ περισσότερο που αυτό θα κρίνεται με επίσημες εξετάσεις!)
  • Να έχει ενταχθεί ομαλά στην οικονομική και κοινωνική ζωή της χώρας.  Λογικό κι αυτό. Πως όμως τεκμηριώνεται η «ομαλή ένταξη»? Ανάμεσα στα άλλα στοιχεία που συνεκτιμώνται και αποδεικνύουν την ομαλή ένταξη – Εκπλήρωση των φορολογικών υποχρεώσεών του  – Εκπλήρωση των ασφαλιστικών υποχρεώσεων  – Περιουσιακή κατάσταση και απόκτηση ακινήτου για κατοικία στην Ελλάδα. Δηλαδή, όποιος έχει κατορθώσει να χτίσει ένα σπιτάκι, είναι ποιο άξιος για «να γίνει έλληνας» από τους άλλους?! Και τι εννοούμε όταν λέμε «εκπλήρωση ασφαλιστικών υποχρεώσεων»? Δε φτάνει που οι ελληνάρες – αφεντικά τους κλέβουν τα «ένσημα» το κράτος θα τους τιμωρήσει κιόλας?
  • Να έχει εξοικειωθεί με τους θεσμούς και την πολιτική ζωή της Ελλάδας και να γνωρίζει σε βασικά της σημεία την ελληνική πολιτική ιστορία(!). Γιατί? Πόσοι έλληνες ξέρουν να πουν τους πρωθυπουργούς της Ελλάδας από τη λήξη του εμφυλίου και μετά? Πόσοι γνωρίζουν τι εκπροσωπούν οι διάφοροι πολιτικοί θεσμοί? Τι είναι το συμβούλιο επικρατείας –ας πούμε- και τι ο Άρειος Πάγος? Ούτε καν τι ψηφίζουν στις εκλογές δεν ξέρουν οι περισσότεροι έλληνες! Νομίζουν ότι «ψηφίζουν κυβέρνηση» (κάτι που βολεύει αφάνταστα το δικομματικό σύστημα)! Πόσοι ξέρουν ότι εκλέγουν απλώς τη βουλή? Κι ότι η βουλή και μόνο η βουλή είναι υπεύθυνη για την εκλογή της κυβέρνησης? Αλλά οι μετανάστες θα πρέπει δίνουν εξετάσεις σε αυτά!
  • Χρειάζονται επίσης τρεις συστατικές επιστολές (!!!) από Ελληνες πολίτες που να μην έχουν συγγενική σχέση με τον μετανάστη. Αυτούς που θα γράψουν τη συστατική επιστολή, ποιος θα τους συστήνει?
  • Ο μετανάστης, τέλος, θα υποβληθεί σε ειδικά τεστ Γλώσσας, Πολιτικής Αγωγής και Ιστορίας  (!!!) από την Επιτροπή Πολιτογράφησης. Πρόταση δική μου: μήπως να κάναμε και ένα σύστημα σαν τις πανελλήνιες? Δηλαδή να λέμε «τόσοι θα πάρουν φέτος ιθαγένεια, ανάλογα με το πόσο καλά θα γράψετε θα διαμορφωθούν οι «βάσεις» εισαγωγής!!!»

Το χειρότερο βέβαια είναι ότι αυτές οι υποχωρήσεις ανοίγουν την όρεξη σε ΝΔ και ΛΑΟΣ να απαιτήσουν κι άλλες αλλαγές προς το χειρότερο (ήδη ο Σαμαράς ζήτησε πιο αυστηρές προϋποθέσεις), στο παζάρι της τρικομματικής (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑΟΣ) συναίνεσης. Σε τελική ανάλυση, είναι αντιπροσωπευτικό της ποιότητας του ΠΑΣΟΚ: ωραία λόγια και προοδευτικές διακυρήξεις, που όταν έρθει η ώρα να γίνουν πράξη ή εγκαταλείπονται τελείως ή διαστρεβλώνονται τόσο που εξυπηρετούν τον αντίθετο σκοπό από αυτόν που αρχικά διακύρητταν. Εδώ ας πούμε, είναι γεγονός ότι το νομοσχέδιο αυτό, αντιμετωπίζει ρατσιστικά τους μετανάστες: ως μέτοικους! Που αν θέλουν να έχουν τα ίδια δικαιώματα με τους πολίτες της χώρας που ζουν κι εργάζονται θα πρέπει να δώσουν εξετάσεις!

Read Full Post »